X
تبلیغات
کلام وحی

کلام وحی

سوره ی طه:

 

 [=طاها](۲۰) این سوره با حروف مقطعه طه ( = طا.هاء) آغاز می شود . به این مناسبت آن را ((طه)) می نامند. نام دیگر این سوره ((کلیم)) است که از القاب حضرت موسی(ع) ((کلیم الله)) (همسخن با خداوند) است و داستان این پیامبر و تکلم مستقیم او با خدا و علت و چگونگی لقب گرفتن او در همین سوره بیان شده است. به ترتیب مصحف بیستمین و به ترتیب نزول چهل و پنجمین سوره ی قرآن و مکی است. تعداد آیات این سوره به نظر قاریان کوفی ۱۳۵ آیه و به نظر قاریان حجاز ۱۳۴ آیه و به نظر قاریان بصره ۱۳۰ آیه و به نظر قاریان شام ۱۴۰ آیه است که نظریه ی اول معمول و مشهور است. تعداد کلمات آن ۱۵۳۴ کلمه و تعداد حروف آن ۵۳۹۹ حرف است. از لحاظ حجم از سوره های ((مِئون)) و متوسط و نیم جزء کامل است. یازدهمین سوره ای است که با حروف مقطعه (طه) آغاز می گردد. این سوره خطاب به پیغمبر اسلام (ص) است و وظیفه ی او را معین می کند. خطاب می رسد که این تکلیف رنجی بر او نیست و باید مردم را دعوت کند و پس از آن کار به دست خدا است که همه را بازگشت به اوست و تکذیب و کفر مردم زیانی برای پیغمبر(ص) ندارد. به اعتدال و میانه روی در همه چیز حتی در دعا و عبادت دستور می دهد. قصه ی آدم و ماجرای گناه و هبوط وی و بخشایش و هدایت الهی در حق او - داستان مشروح موسی(ع) و گوساله پرستی بنی اسرائیل و مجادله ی فرعون با موسی(ع) - ماجرای ساحران و مناجات و دعاهای حضرت موسی(ع) از مضامین این سوره است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره انبیاء:

 

این سوره را انبیاء می نامند به این مناسبت که نام پیامبران بیش از هر سوره ی دیگر یعنی ۱۶ مورد در این سوره آمده است. بنابراین مجموعه ای است از نامها و داستان های اکثر پیامبران (یعنی ۱۶ مورد از ۲۵ مورد یاد شده در سراسر قرآن) و مکی است. به ترتیب مصحف بیست و یکمین و به ترتیب نزول چهل و پنجمین سوره قرآن است. تعداد آیات آن از نظر قرّاء کوفه ۱۱۲ آیه و از نظر قرّاء بصره ۱۱۱ آیه است که نظریه ی اول صحیح و مشهور است. دارای ۱۱۷۷ کلمه و ۵۰۹۳ حرف است. از نظر حجم از سوره های ((مئون)) و متوسط و دقیقا نیم جزء قرآن است. این سوره از موضوعات اساسی مربوط به عقیده یعنی توحید و نبوت و احوال معاد سخن می گوید. مسأله ی شفاعت - مسأله ی ابتلا و آزمایش بشر - غلبه ی حق بر باطل و اینکه زمین خدا میراثی است که به بندگان نیکوکار وی می رسد از مطالب این سوره است. مسأله ی ((حدوث و قدم قرآن)) (مربوط به آیه ی دوم این سوره) یکی از بحث های کلامی - عقیدتی است که در اطراف قرآن مجید میان فرقه های اسلامی درگرفته است.( -->قرآن - ترجمه و توضیحات و واژه نامه از بهاء الدین خرمشاهی - ص ۳۲۲)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره حج:

 

به جهت اهمیت موضوع حج و به مناسبت اشاره به احکام و مسائل حج در آیات ۲۵ تا ۳۷ این سوره و نیز فرمان اعلان عمومی حج  (در آیه ی ۲۷) این سوره با این عنوان نامگذاری شده است و مدنی است. به ترتیب مصحف بیست و دومین و به ترتیب نزول صد و سومین سوره ی قرآن است. تعداد آیات آن به نظر قاریان کوفه ۷۸ آیه و به نظر قاریان مکه ۸۶ آیه و به نظر قاریان بصره ۷۵ آیه و به نظر قاریان شام ۷۴ آیه است که قول اول مشهور و معمول است. ۱۲۸۲ کلمه و ۵۳۱۵ حرف دارد. ششمین سوره از سوره های چهارده گانه ی ((سجده)) است که آیات ۱۸ و ۷۷ آن سجده های مستحب دارد. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و نسبتاً متوسط است و دقیقاً نیم جزء قرآن را دربر دارد. این سوره چند حکم فقهی دارد: وجوب حج - احکام قربانی در حج - حلیّت گوشت حیوانات مگر آنچه که استثنا و تحریم شده است - وجوب طواف خانه ی خدا در حج و قاعده ی فقهی معروف ((لا حَرَج)) از آخرین آیه ی این سوره اتّخاذ شده است. در آغاز سوره همه ی مردم را به پروا از خدا می خواند و آنها را از زلزله ی سهمگین قیامت می ترساند و به گروهی اشاره می کند که درباره ی خداوند بدون دانش مجادله می کرده و از هر شیطان سرکشی پیروی می کنند. با ترسیم چهره ی واقعی دو گروه که یکی در راه الله و دیگری در راه طاغوت با هم ستیز می کنند ، عجز و ناتوانی کافران زورگو را در قالب یک مَثَل بیان می کند.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره مؤمنون:

 

این سوره با اشاره به ((مؤمنون)) آغاز می شود (قد افلح المؤمنون) و اوصاف عالیه ی مؤمنان راستین را بیان می کند و مکی است. به ترتیب مصحف بیست و سومین و به ترتیب نزول هفتاد و چهارمین سوره ی قرآن است. تعداد آیات آن به نظر قرّاء کوفه ۱۱۸ آیه و به نظر قاریان بصره و مدینه ۱۱۹ آیه است و نظریه ی اول معمول و مشهور است. ۱۰۵۵ کلمه و ۴۴۸۶ حرف دارد. از نظر حجم از سوره های ((مئون)) و متوسط و کمی کمتر از نیم جزء قرآن است. این سوره در دو جا و مجموعاً در ۱۶ آیه (آیات ۱ تا ۱۱ و ۵۷ تا ۶۱) ۱۵ صفت از صفات مؤمنان را بیان می کند ، از جمله: خشوع در نماز - رویگردانی از کار و سخن بیهوده و لغو - پاکدامنی - رعایتگری در امانت و وفای به عهد و پیمان - پای بندی به نماز - بیمناکی از خشیت خدا و کوشایی و پیشتازی در خیرات. بعد از بیان اوصاف مؤمنان ، به عاقبت و نتیجه ی اعمالشان می پردازد و آنان را وارثانِ بهشت برین می داند. داستان حضرت موسی(ع) و برادرش هارون - داستان حضرت نوح(ع) و قومش - خلقت انسان - نزول باران و آثار و فواید آن - مسأله ی معاد و محاجّه ی قرآن و اقامه ی برهان علیه منکران معاد از دیگر مباحث و مضامین این سوره است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره نور:

 

این سوره را از آن جهت ((نور)) می نامند که کلمه ی نور ۷ بار در این سوره به کار رفته و یکی از زیباترین و معروف ترین آیات قرآنی به نام آیه ی نور (آیه ی ۳۵) را دربر دارد. این آیه ی شریفه با کلمه ی الله و نور شروع می شود و کلمه ی نور ۵ بار در این آیه آمده است. به ترتیب مصحف بیست و چهارمین و به ترتیب نزول صد و دومین سوره ی قرآن و مدنی است. تعداد آیات آن به نظر قاریان کوفه و بصره ۶۴ آیه و به نظر قاریان مدینه ۶۲ آیه است و نظریه ی اوّل معمول و مشهور است. ۱۳۱۸ کلمه و ۵۷۵۵ حرف دارد. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و متوسط و در حدود نیم جزء قرآن است. این سوره احکام فقهی بسیار و مهم دربر دارد از جمله: حد زنا - حد نسبت زنا (قذف) - احکام لعان (اگر مردی به همسر خود نسبت زنا دهد) - وجوب حجاب برای زنان - معافیّت حجاب از زنان سالخورده و از کار افتاده - ضرورت چهار شاهد برای اثبات زنا - مسائل نکاح - داستان اِفک (یعنی تهمت ناشایست به عایشه همسر رسول خدا و بیان پاکی دامان و ساحت او) . از مطالب و مباحث دیگر این سوره: مواعظ الهی نسبت به مؤمنان مبنی بر اجتناب از سخن بدون علم - افتراء - بهتان - تهمت و نهی مؤکّد از اشاعه ی فحشاء و آداب ورود که هنگام داخل شدن در خانه ها و مساکن دیگران باید به اذن و اجازه ی صاحب آن باشد.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره فرقان:

 

کلمه ی ((فرقان)) (جداگر حق و باطل / تورات / قرآن) در نخستین آیه ی این سوره آمده است و از نامهای معروف قرآن است و در این آیه به جای قرآن و به معنای آن به کار رفته است. نام دیگر آن ((تبارک)) است زیرا با کلمه ی تبارک آغاز می شود و ۳ بار در این سوره تکرار شده است. به ترتیب مصحف بیست و پنجمین و به ترتیب نزول چهل و دومین سوره ی قرآن و مکّی است. به اتفاق آراء علماء ، قرّاء و مفسّرین ۷۷ آیه دارد. دارای ۸۹۶ کلمه و ۳۸۷۷ حرف است. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و نسبتاً متوسط و کمی بیش از یک چهارم یک جزء قرآن است. از سوره های چهارده گانه ((سجده)) است و آیه ی ۶۰ آن سجده ی مستحب دارد. از مضامین این سوره احتجاج با منکران درباره ی حقانیت رسالت و دعوت انبیاء است و جواب به آنان که به بشریت پیغمبر اسلام و فقر او طعنه می زدند و حال بد اینگونه مردم را در قیامت مجسّم می سازد. این سوره از ویژگی خاص سوره ی مؤمنون برخوردار است و همانگونه که در سوره ی مؤمنون علایم و اوصاف مؤمنین راستین بیان شده بود ، 14 آیه ی این سوره (آیه 63 تا 76) نیز وصف حال بندگان فروتن و شایسته ی خدا با عنوان ((عبادُ الرّحمن)) است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره شعراء:

 

وجه تسمیه ی این سوره ، بیان حال ((شعراء)) و اشاره به شاعران حقگو و باطل گو در اواخر آن است. نام دوم این سوره ((طسم)) [طا.سین.میم] است. زیرا این سوره با همین کلمه که از حروف مقطّعه یا فواتح سور اسرارآمیز قرآن است آغاز می شود و دوازدهمین سوره از سوره های بیست و نه گانه ی مقطعات است. نام سوم این سوره ((جامعه)) است. زیرا علاوه بر مسائل بسیار و مختلف داستان چند پیامبر و اقوام و ملل گذشته را در خود جمع کرده است. به ترتیب مصحف بیست و ششمین و به ترتیب نزول چهل و هفتمین سوره ی قرآن و مکّی است. تعداد آیات آن به نظر قاریان کوفه و شام و مدینه 227 آیه و به نظر قاریان دیگر 226 آیه است که نظریه ی اوّل مشهور و معمول است. 1223 کلمه و 5630 حرف دارد. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و متوسط و دقیقاً نیم جزء قرآن است. این سوره مطالب مختلف و متنوّعی دارد که اصول و محور موضوع آن توحید و خوف از آخرت و تصدیق به وحی بر حضرت محمد(ص) است ؛ آنگاه مردم را از عاقبت بدِ تکذیب کردن پیغمبر(ص) در دنیا و آخرت می ترساند و به رسول خدا(ص) تسلّی خاطر می دهد در اینکه چرا مردم به شتاب به او ایمان نمی آورند. همچنین داستان بعضی از پیامبران از جمله: حضرت موسی(ع) و هارون(ع) با فرعون و جادوگران ، حضرت ابراهیم(ع) با پدر و قومش ، حضرت صالح(ع) با قوم ثمود و ماجرای ناقه ی صالح ، حضرت نوح (ع) و کشتی ساختن او ، حضرت لوط(ع) و قومش و حضرت هود(ع) با قوم عاد.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره نمل:

 

وجه تسمیه ی این سوره به ((نمل)) ، اشاره به داستان نمل (مور) و حضرت سلیمان(ع) است و داستان مورچگان در این سوره در ضمن داستان حضرت سلیمان آمده است. نام دوم این سوره ((سلیمان)) است ، زیرا داستان حضرت سلیمان مشروحاً در این سوره بیان شده و یکی از مباحث اصلی این سوره است. نام سوم این سوره ((طاسین)) است ، زیرا این سوره با همین حروف مقطّعه [= طس: طا.سین] آغاز شده است و سیزدهمین سوره از سوره های بیست و نه گانه ی مقطعات است. به ترتیب مصحف بیست و هفتمین و به ترتیب نزول چهل و هشتمین سوره ی قرآن و مکّی است. تعداد آیات آن در نزد قاریان کوفه ۹۳ و در نزد قاریان بصره و شام ۹۴ آیه و در نزد قاریان حجاز ۹۵ آیه است که نظریه ی اول مشهور و معمول است و ۱۱۶۶ کلمه و ۴۷۹۵ حرف دارد. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و نسبتاً متوسط و مقداری کمتر از نیم جزءِ قرآن است. از سوره های چهارده گانه ی ((سجده)) است و در آیه ی ۲۵ سجده ی مستحب دارد. ویژگی این سوره داشتن دو بسم الله الرحمن الرحیم است (یکی طبق معمول در آغاز سوره و یکی در آیه ی ۳۰). مسأله ی خداشناسی و نشانه های توحید ، احوال حشر و معاد ، شرایط تأثیر نصایح و مواعظ ، داستان سلیمان(ع) و بلقیس-ملکه ی سبا- و اشاره به داستان حضرت موسی(ع) ، حضرت صالح(ع) و حضرت لوط(ع) از موضوعات این سوره است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره قصص:

 

وجه تسمیه ی این سوره به ((قَصَص)) پرداختن به داستان سرایی یا قَصَص مربوط به بعضی از انبیاء است. از جمله داستان حضرت موسی(ع) به تفصیل بیان شده است (از آیه ی 3 تا 46) و در آیه ی 25 نیز این داستان را قَصص می نامد. نام دیگرش سوره ی ((موسی و فرعون)) است. چهاردهمین سوره ای است که با حروف مقطّعه ((طسم)) آغاز می شود. به ترتیب مصحف بیست و هشتمین و به ترتیب نزول چهل و نهمین سوره ی قرآن و مکّی است. 88 آیه و به نظر بعضی از قاریان 87 آیه دارد که عدد اول مشهور و معمول است. دارای 1443 کلمه و 5933 حرف است. از نظر حجم یکی از سوره های متوسط قرآن است که کمی بیش از نیم جزء قرآن را دربر دارد. قصه ی موسی(ع) و فرعون در آغاز سوره و قصه ی قارون در پایان سوره آمده است و در ضمنِ این داستان به مسلمانان دلداری می دهد که بدانند که همه ی نیرو به دست خدا است و آنان را یاری می کند و قدرت ظاهری فرعون و مال فراوان قارون هیچیک در برابر خدا ارزشی ندارد. داستان موسی(ع) و شعیب(ع) و ماجرای ازدواج حضرت موسی(ع) با دختر شعیب ، قصه ی هارون(ع) (برادر موسی) و وزارت ، فصاحت و بلاغت او ، بشارت به رسول خدا با وعده ی فتح و پیروزی و بازگشت فاتحانه به وطن و زادگاهش و اینکه پاداش اعمال نیک ، مضاعف است ولی کیفر اعمال بد ، متقابل و در حدّ و اندازه ی آن خواهد بود از موضوعات دیگر این سوره است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره عنکبوت:

 

وجه تسمیه ی این سوره به ((عنکبوت)) ، نام بردن از این جانور در قالب یک تمثیل است (آیه ی 41). کلمه ی عنکبوت در قرآن دوبار به کار رفته که آن هم در همین سوره است. پانزدهمین سوره ای است که با حروف مقطّعه [= الم: الف.لام.میم] آغاز می شود. به ترتیب مصحف بیست و نهمین و به ترتیب نزول هشتاد و پنجمین سوره ی قرآن و مکّی است. تعداد آیات آن به اتفاق آراء 69 آیه است. 983 کلمه و 4321 حرف دارد. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و متوسط و کمی بیشتر از یک حزب (یک چهارم جزء) است. این سوره سرگذشت کافران و تکذیب کنندگان را بیان می کند و می گوید داستان کسانی که به جای خداوند سرورانی برای خود می گیرند همانند عنکبوت است که خانه ای می سازد و اگر می دانستند سست ترین خانه ها خانه ی عنکبوت است. در جای دیگر از ایمان و آزمایشهایی که در راه آن است بحث می کند و آن را صبر بر بلاها می داند. همچنین اشاره ای به داستان نوح ، ابراهیم ، لوط ، شعیب ، صالح و هود-علیهم السلام- و سرگذشت قارون ، هامان و فرعون می کند و در پایان بشارت می دهد که خداوند با نیکوکاران است و کسانی را که در راه حق کوشیده اند به راههای خاص خویش رهنمون می شود.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره روم:

 

وجه تسمیه ی این سوره به ((روم)) در اشاره و پیشگویی و بلکه اِخبار آن از غیب ، یعنی شکست خوردن ایرانیان از رومیان است. کلمه ی روم در آغاز این سوره (بعد از حروف مقطّعه) به کار رفته است. شانزدهمین سوره ای است که با حروف مقطّعه [= الم: الف.لام.میم ] آغاز می گردد. به ترتیب مصحف سی اُمین و به ترتیب نزول هشتاد و چهارمین سوره ی قرآن و مکّی است. تعداد آیات آن به نظر قاریان مکّه و مدینه ۵۹ آیه و به نظر دیگر قاریان ۶۰ آیه است که نظریه ی دوم مشهور و معمول است. ۸۲۰ کلمه و ۳۴۷۲ حرف دارد. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و در حدود یک حزب قرآن است. نهی از رباخواری ، دستگیری از مستمندان و خویشان و دادن مال به کسانی که حقی دارند از احکام این سوره است. شرح و تبیین بخشی از قوانین خلقت و سُنن الهی مانند مسأله ی زوجیت ، مودت و رحمت فطری میان انسانها ، اختلاف شب و روز و زبانها و رنگها ، نزول باران و احیای زمین مرده به آب باران ، قوام آسمان و زمین در فضا و تأثیر اعمال انسان در ظهور فتنه و فساد به عنوان کیفر اعمال و مسأله ی اختلاف ، تفرقه و گروه گرایی و زیانها و آثار منفی آن در دین و جامعه و اشاره به اینکه هر گروهی به آنچه در دست دارد شادمان است ، از موضوعات این سوره است.  

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره لقمان:

 

نام ((لقمان)) دوبار در این سوره به کار رفته و در هیچ سوره ی دیگر نیامده است. حکمتها ، مواعظ و نصایح لقمان نسبت به فرزندش در ضمن 8 آیه (از آیه 12 تا 19) به تفصیل آمده است. هفدهمین سوره از سوره های بیست و نه گانه ای است که با حروف مقطّعه [= الم: الف.لام.میم] آغاز می گردد و ششمین سوره از سوره های هفتگانه ((لامات)) است که با حروف رمزی و مقطعه ی ((الم)) آغاز می شوند. به ترتیب مصحف سی و یکمین و به ترتیب نزول پنجاه و هفتمین سوره ی قرآن و مکّی است. تعداد آیات آن در نزد قاریان حجاز 33 و به نظر دیگر قاریان 34 آیه است که نظریه ی دوم معمول و مشهور است. 550 کلمه و 2171 حرف دارد. از سوره های ((مثانی)) قرآن و مقداری کمتر از یک حزب است. این سوره پس از وصف حال متقیان ، احوال و خصوصیات منکران و مستکبران را بیان می کند و از مشرکان می پرسد که در مقابل آسمانهایی که خدا بی ستون نگاه داشته ، شریکان خدای شما چه چیز آفریده اند. آنگاه شرح داستان لقمان است که در ضمن آن ده سخن حکیمانه حاوی نکات اخلاقی و آموزنده از زبان لقمان آمده است. در پایان مردم را به پروای از خدا می خواند و هشدار می دهد تا زندگانی دنیا آنها را نفریبد و با ترسیم اوضاع و احوال دهشت انگیز قیامت به اینکه در آن روز حتی پدر و پسر نمی توانند به داد همدیگر برسند اشاره می کند.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره سجده:

 

وجه تسمیه ی این سوره به خاطرِ داشتن آیه ای است که قرائت یا شنیدن آن سجده ی واجب دارد (= آیه 15) و از سوره های عزائم است یعنی در چهارده سوره ، آیات سجده وارد شده که خواندن یا شنیدن آن موجب سجده می شود ولی در چهار سوره از این سوره ها ، سجده کردن فرض و واجب است که آنها را ((سوره های عزائم)) می نامند که سوره ی سجده اوّلین آنها است ولی در بقیه ی این سوره ها سجده کردن مستحب است. نام دیگر این سوره ((مضاجع)) است و این کلمه در آیه ی 16 به کار رفته است و هجدهمین سوره ای است که با حروف مقطّعه [= الم: الف.لام.میم] آغاز می گردد و هفتمین و آخرین سوره ای است که با حروف رمزی و مقطعه ی ((الم)) شروع می شود. به ترتیب مصحف سی و دومین و به ترتیب نزول هفتاد و پنجمین سوره ی قرآن و مکّی است. تعداد آیات این سوره 30 آیه و به نظر قاریان بصره 29 آیه است که نظریه ی اول مشهور و معمول است. 375 کلمه و 1564 حرف دارد. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و نسبتاً کوچک قرآن و مقداری کمتر از یک حزب است. خلقت زمین و آسمان و کُلّ جهان در 6 روز ، آفرینش انسان از گل و آفرینش نسل وی ، مسأله ی توحید ، معاد و اوضاع قیامت و هشدار به ناباوران و اینکه بدکاران تقاضای بازگشت به دنیا می کنند و مسأله ی نماز و راز و نیاز شبانه ی بندگان خالص با پروردگارشان از موضوعات این سوره است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره احزاب:

 

این سوره را ((احزاب)) (= دسته ها ، گروهها) می نامند زیرا اشاره به داستان احزاب (مشرکان همدست) و نیز غزوه ی احزاب (آیات 9 تا 25) است و آن داستان جنگ تاریخی مسلمانان با تمام قبایل و گروههای دشمن است که در قرآن احزاب نامیده شده اند. کلمه ی احزاب سه بار در این سوره به کار رفته است (آیات 20 و 22). تعداد آیات این سوره به اتفاق آراء 73 آیه و تعداد کلمات آن 1307 و تعداد حروف آن 5787 حرف است. به ترتیب مصحف سی و سومین و به ترتیب نزول نودمین سوره ی قرآن و مدنی است. از لحاظ حجم از سوره های ((مثانی)) و نسبتاً متوسط و کمی بیش از نیم جزءِ قرآن است. در این سوره چند حکم فقهی آمده است که بخش مهمی از آنها به پیامبر(ص) و همسران او اختصاص دارد از جمله: در آیات 28 تا 34 و آیه 59 ، ازدواج شخص با همسر فرزند خوانده خود بعد از طلاق جایز است (آیه 37) ، درجه بندی خویشان در ارث (آیه ی 6) ، احکامی درباره ی طلاق و عدّه (آیه ی 49) ، ذکر زنانی که ازدواج با آنان مباح و یا حرام است و حکم حجاب و پوشش برای زنان. از موضوعات دیگر این سوره شرح اجمالی از جنگ بنی قریظه ، امدادهای غیبی در جهت یاری مؤمنان ، داستان زید (پسر خوانده ی رسول خدا) که همسرش را طلاق داد و سپس پیامبر(ص) با همسر طلاق یافته ی او ازدواج کرد و پاسخ اشکالات منافقین در این مورد ، آیه ی تطهیر در پاکشماری ساحت اهل بیت پیامبر (آیه ی 33) و آیه ی امانت آیه ی 72 این سوره است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره سَبَأ:

 

وجه تسمیه ی این سوره به مناسبت اشاره به داستان قوم سبأ (در آیه ی 15 به بعد) است. کلمه ی سبأ در قرآن دوبار به کار رفته یک بار در سوره ی نمل آیه ی 22 و یک بار در همین سوره آیه ی 15. نام دیگر این سوره ((داود)) است زیرا نام و شمه ای از معجزات او و الطاف الهی نسبت به او در آیات 10 و 11 این سوره ذکر شده است. تعداد آیات این سوره 54 آیه و به نظر قاریان شام 55 آیه است که عدد اوّل مشهور و معمول است. 887 کلمه و 3596 حرف دارد. به ترتیب مصحف سی و چهارمین و به ترتیب نزول پنجاه و هشتمین سوره ی قرآن و مکّی است. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و نسبتاً کوچک و کمی بیشتر از یک حزب (= یک چهارم جزء) است. اشاره به داستان حضرت داود(ع) و معجزات او ، شمه ای از داستان حضرت سلیمان(ع) و حشمت او ، داستان قوم سبأ و باغهای آنان و سیل بنیان کنی که در نتیجه ی نافرمانی و کفران نعمت همه چیز را از ایشان گرفت ، تسلیت به پیامبر اسلام(ص) که اگر منکران او را ناراحت می کنند دلتنگ نباشد ؛ زیرا همیشه کسانی که زندگی با تجمل داشته اند با فرستادگان خدا چنین بوده اند ، محاجّه و مناظره ی مستضعفین با مستکبرین در قیامت ، موضوع معاد و احوال قیامت از مطالب این سوره است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سوره فاطر:

 

این سوره را به مناسبت اشاره به نام خداوند (در آیه ی اول آن) ((فاطر)) می نامند. نام دیگر آن ((ملائکه)) است زیرا در اولین آیه ی آن از فرشتگان و ملایک و رسالت و آفرینش آنان سخن رفته است. در این آیه ملائکه صاحبان اجنحه یعنی بالدار شمرده شده اند (برای توضیح در این باره ← قرآن – ترجمه ، توضیحات و واژه نامه از بهاءالدین خرمشاهی ، ص 434). این سوره پنجمین و آخرین سوره از سوره های پنجگانه ی ((حامدات)) است که با جمله ی ((الحمدُ لله)) یعنی با حمد خدا آغاز می شود. دارای 45 آیه و به نظر قاریان شام و مدینه 46 آیه است که عدد اوّل مشهور و معمول است. 780 کلمه و 3228 حرف دارد. به ترتیب مصحف سی و پنجمین و به ترتیب نزول چهل و سومین سوره ی قرآن و مکّی است. از نظر حجم از سوره های ((مثانی)) و در حدود یک حزب [= یک چهارم جزء] است. این سوره مردم را از غرور دنیا و فتنه ها و وسواس شیطان بر حذر می دارد ، مردم را فقیر و خدا را بی نیاز می داند ، به عنوان یادآوری به انسان در جهت شناخت ولی نعمت و شکر و سپاس و توجه به سوی او شمه ای از نعمتهای خدا را ذکر می کند و با ذکر مسأله ی معاد و رستاخیز و بعضی از احوال قیامت ، به ندامت و پشیمانی کفّار و آرزوی بازگشت آنان به دنیا جهت جبران گذشته اشاره می کند.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

[ ] [ 18:7 ] [ دانشجو ] [ ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

زیبا درخواست کردن از محبوبم را از زبان نائبش آموختم. آنجا که ساده و صادقانه فرمود: ای سید ما، ای مولای ما، دعا کن برای ما...
-----------------------------------
تعداد سوره های تکمیل شده تا کنون:
55 سوره از 114 سوره...
آرشيو مطالب
امکانات وب